اما

 تنها قلب توست كه می تواند تصمیم بگیرد چه كسی در زندگی تو باقی می ماند

اگر خواستی ،

 اگر هنوز نامی از من در سر داشتی نه در دل!

 در كوچه ی تنهایی من قدمی بگذار

 شلوغیه كوچه ظاهریست ،

نترس ،

 بیا،

 نگاهی پرت كن و برو

 همین

 روزی نیز این نردبان افتادنی است ،

 هرکسی کو بالاتر نشست ،

 استخوانش بیشتر خواهد شکست.

برایم مهم نیست دوباره برگشته ای و هر جور هست میخواهی همان باشم که بودم ولی نمیتوانم دیگر دوستت داشته باشم.و تمام وجودم سرشار از تنفر است .

از تو  متنفرم حتی اگر اندازه تمام ستاره های آسمان هم دوستم داشته باشی

برایت آرزوی مرگ نمیکنم چون باید بمانی و خوشبختی من و بد بختی خود را ببینی .

منتظر ان روز هستم.

مانند روزی که رفتی و گفتی دیگر باز نمی گردی.

به دریا بزن

قایقت می شوم

من تو باشم...تو...پای تا سر تو

زندگی گر هزارباره بود

باردیگرتو...باردیگر تو

نفس اگر توان نداد   

 روی خوشی نشان نداد

رفت و دوباره برنگشت 

 مرا دوباره جان نداد

دست وزبان من تو باش

 نامه رسان من تو باش

حافظه ی تبار من

 نام و نشان من تو باش

بگو حکایت مرا

 قصه ی هجرت مرا

توشه ای از غزل ببخش راه زیارت مرا

توجان من باش وبگو

جانان من باش وبگو

به یادمن باش وبگو

میلادمن باش وبگو

باید بکشد عذاب تنهایی خویش

 هرکس که زعصر خویش فراتر باشد